Yaptığım şey tam anlamıyla bu sanırım uzun süre içimdeki çağlayana kapılmış sürekli düşüş halindeydim ve sonunda fark ettim ki aslında sessiz sakin bir gölün üzerinde bir sandalın içinde uyukluyor muşum... Bu uykuda gördüğüm rüya hayra yorulacak türdenmiş...
Tüm sıkıntılar meğerse bir ferahlığa götürüyormuş beni..Üzüntüler sıkıntılar aşklar,karamsarlıklar umursamazlar umursamazlıklar hepsi daha güçlü bir ben içinmiş...
Uzun süren ayrılıklar kavuşmalara gebeymiş meğer...
Her ne kadar aşka yelken açmasada insan deniz ortasındaki hafif meltemler insanı hiç bilmediği kıyılara sürükleyip umut aşılayabiliyormuş demek. İnsan olarak nede çok şey var bilmediğimiz...
Birdaha hiç gülemem diye düşünürken kendini gülücükler içinde buluvermek ne hoş şey...
İnsanlara umut vermek, sevmek, bazı şeylerden ödün vermek,için karardığında gökyüzüne gülümsemek... işte tüm bunlar birazda büyümek demek... aslında büyüdüğümü düşünmüyorum her ne kadar yaş ilerlesede bazı insanlar takılı kalıyor bazan yada olmak istediği gibi oluyor bilemiyorum...
Sert geçen kış elbet gelecek baharında habercisi... İç geçirmeden sebatla beklemek gerek... havanın en soğuk olduğu an güneş doğmadan hemen öncesi yada en zifiri karanlık güneş doğmadan hemen öncesi bunu bilerek yaşama ,Allah'a sımsıkı tutunmak gerek...
Allah'ın vermediğine üzülmek değil verdiklerine şükretmek kulluk demek bu bilinçle her yeni güne Bismillah....
Sevgilerle Uykucu'nuz ;)
Dibin Notu: Biliyorum yazılarımı özlediniz... bende özledim yazmayı :))
